Gisterenmiddag zijn we naar Vianen geweest. (Ik moest nog denken aan het boek van Barend de Graaff; "Het geslacht van Garderen". Dat speelt zich af rondom Vianen.) Er zijn daar nu de Sleepbootdagen. Drie dagen achter elkaar liggen daar allerlei kleine en grote sleepboten. Enige honderden boten bij elkaar. Het was er schitterend weer voor. Er was een grote braderie en een hele straat met kraampjes van kunstenaars, zoals pottenbakkers, beeldhouwers, kunstschilders, glasgraveerder, een vrouw die schilderijen van stof maakte en nog veel meer creatievelingen. Het was allemaal erg leuk om te zien. Helaas was de herrie van de, over de straat schreeuwende, "zangers" minder aangenaam. Hard geluid met weinig verheffende teksten. Met moeite kon je je soms voortbewegen op de braderie tussen de meebrullende menigte door. Er was wel een goed zaakje waar ze heerlijk ijs verkochten. DH bleef daar een tijdje zitten terwijl ik nog wat kraampjes doorstruinde. Allebei blij! Later hebben we nog wat gegeten bij De Reeuwijkse Hout, een restaurant aan één van de Reeuwijkse Plassen. Heerlijk buiten op het terras gezeten.



Woensdagavond zijn DH en ik naar de (nagemaakte) ark van Noach geweest. De ark is door Aad Peters gekocht en ingericht als bijbels museum. Deze ark ligt voor een periode van zes weken in Gouda. De ark is een replica van de ark van Noach, alleen niet op ware grootte maar 1:2. De houten (mens)beelden zijn gemaakt door een Praagse beeldhouwster/kunstenaar. Echt kunstwerk met de vrijheid van de kunstenaar gemaakt. Maar op zich is het de moeite waard om eens door deze ark te lopen. Er is een routeaanduiding, voor de kinderen een puzzeltocht, beginnende bij Adam en Eva, vervolgens Kain en Abel, Noach etc. De vrouw van Noach wordt de onbekende vrouw van Noach genoemd, omdat er  verder over haar niets geschreven staat in de bijbel. Dan krijgen we de man die wandelde met God, waarbij wij dan aan Henoch dachten, maar dat is Mozes, die veertig jaar door de woestijn wandelde met God. Enige fantasie is er wel ingelegd. Heel veel grote, pluchen beesten worden afgewisseld met bijbelse taferelen. Mooi is de voorstelling van Salomo, waar hij recht moet spreken/snijden tussen de twee vrouwen en de baby. De levensgrote giraffen zijn erg leuk, staan enige verdiepingen lager en steken met hun hoofd tot de bovenste verdieping. Na de taferelen van het Oude Testament kom je bij de voorstellingen van het Nieuwe Testament, te beginnen met de geboorte van Jezus. Een kerststal in het groot. Veel van het nieuwe testament is verder helaas niet te zien. Aad Peters zegt over zijn project, met mijn woorden: Ik laat deze bijbelse tentoonstelling zo zien en ga niet evangeliseren, de rest moet God doen.

Afgelopen maandag ben ik samen met DKDtje naar een kleine dierentuin geweest. Het is een soort hertenkamp met daarin: herten, pauwen, schapen, ezels en struisvogels. Nu heb ik een zwak voor struisvogels, naast mijn liefde voor schapen.  Deze liefde (zwakte), bij de struisvogels, is niet wederzijds want hij/zij liet zich slecht fotograferen, het kostte me heel wat moeite, om niet de tralies (aan de voorkant) mee te fotograferen en een, niet bewegende, kop op de foto te krijgen. Daarnaast wil DKDtje ook niet zo graag poseren en kijkt niet in de lens. Maar het was heel leuk. Het was heerlijk weer en een leuk uitje dicht bij huis. DKDtje had haar "fiets" (loopfiets) meegnomen. Ze is daar al veel te groot voor maar dit voertuig paste in mijn (kleine) auto. Ook nog een pakje drinken meegenomen en het uitje was compleet. We hopen hier gauw nog eens naar toe te gaan. Lekker dicht bij huis en toch veel te zien.

Door allerlei andere dingen wordt mijn weblog een stiefkindje. Dat is wel jammer want ik vond het allemaal zo leuk maar er is zoveel meer. Om elke keer over mijn DKDtje te schrijven vind ik wel leuk maar is geen echt weblognieuws. Het is natuurlijk wel leuk om te vermelden dat ze zeer bijdehand is. Ze heeft een enorme woordenschat voor haar leeftijd. Gebruikt de woorden, zoals verkouden, gezellig etc. op de juiste tijd. Ze heeft me vorige week geholpen met het schoon maken van de keukenkastjes. Ze kroop met de sopdoek in de kastjes om ze schoon te maken. Heerlijk om te zien en voor oma een dankbaaar werk. Ze vindt het inmiddels leuk op de peuterspeelzaal. Dat heeft wel even geduurd, maar is toch gelukt. Om de bruiloftsverwikkelingen van DD3 bij te houden is ook niet voor iedereen "hot"nieuws. Alles gaat gestaag door. DD2 doet het ook goed met haar studie, twee jaar ineen! Eens kijken of er nog nieuws is voor mijn meelezers, behalve mijn nieuwe auto! Er komen nog een paar foto's van de mooie boeketten met de "juffertjes in het groen". Verder moet ik nodig mijn siggies bijwerken.

Afgelopen zaterdagavond zijn de dochters weer veilig thuis gekomen. Ze hebben een schitterende tijd gehad in Slowakije. Met de hele groep, van 20 personen, is het een gezellige boel geweest. Ze hebben zich ook nog (tenslotte was dat het doel) verdienstelijk gemaakt met diverse klussen in het toekomstige weeshuis, zoals stucadoren, witten, verven, behangen en laminaat leggen. De onderlinge band is heel goed geweest. De klussen zijn goed gedaan. Heel mooi, dat ze dingen gedaan hebben die ze eerder nooit hadden gedaan. Ze zijn hartelijk ontvangen en hebben veel indrukken opgedaan. Eigenlijk was de tijd tekort, maar de meivakantie was voor velen niet langer. De reis, heen en terug, kostte ook nog de nodige tijd. Nu foto's en films kijken en herinneringen ophalen.

Vandaag zijn DH en ik weer eens naar Antwerpen geweest. Nadat we (soms ik alleen) vorig najaar wel tien keer naar Antwerpen zijn geweest, zijn we ook vandaag weer geweest. We leren Antwerpen zo aardig kennen. DH vooral, hij heeft er vorig jaar wat afgelopen terwijl ik cursus had. Dus nu kon hij mij een aardige rondleiding geven. We hadden de auto, als voorheen, geparkeerd in een straat net buiten het centrum. Het leuke is dat je dan nog kan parkeren voor één euro per uur. Vervolgens naar het centrum gelopen, de Diamantbuurt, de Joodse- en de Chinese buurt bezocht. Je staat er versteld van hoeveel juwelierswinkeltjes en diamantwinkeltjes er zijn. Allemaal bij elkaar in de Diamantbuurt. Ze staan winkel naast winkel volgepropt met sieraden. De etalages zijn niet leuk ingericht maar alles staat naast en achter elkaar. Zoveel mogelijk in de etalage! DH heeft gehoord dat er vroeger heel veel diamantslijpers waren. Nu gebeurd dat allemaal in India. Destijds waren de zaken ook allemaal in handen van de Joden maar dat zijn nu overwegend Indiërs die de zaken beheren. Wel jammer dat dat zo is veranderd. Toch zie je nog heel veel orthodoxe Joden lopen in Antwerpen, compleet met keppeltje of zwarte hoed. De Chinese buurt is een verpauperde buurt. Veel toko's, slecht verzorgd uitziend. Een grote boog over de straat met stenen leeuwen leidt naar de Chinees buurt. Het was zulk lekker weer dat we nog een tijdje op een bankje hebben gezeten voor het imposante station van Antwerpen. We hebben tussen de middag gegeten in een zaakje dat DH al eerder had ontdekt: goede keus, ik ben de naam kwijt. We hebben ook nog de Meir bezocht: de grootste/bekendste winkelstraat van Antwerpen. Daar staat ook een paleis waar nu een chocolaterie en een restaurant in is. Ook dat restaurant hebben we vereerd met een koffiestop. Op de terugweg zijn we door Baarle Nassau gegaan, alwaar we heerlijk hebben gegeten. Een hele leuke dag. Dat kan dan ook want de kinders zijn nog niet thuis!!

Afgelopen ochtend om zes uur zijn de twee, thuiswonende, dochters vertrokken naar Slowakije. Het is dus stil in huis. Gisteren nog een drukte: de laatste boodschappen doen en de laatste wassen draaien en nu rust. Ze zijn vertrokken met een groep van 20 jongeren om in Slowakije een kindertehuis op te knappen. Als alles goed gaat hopen ze volgende week zaterdagavond weer thuis te komen. Er is afgelopen avond al gebeld dat ze zijn aangekomen in hotel Paprika in Hongarije. De eerste ruk, 1200 kilometer hebben ze al gehad. Morgen nog 400 kilometer voor ze op de eindbestemming zijn. Ze hebben leuke kadootjes meegenomen voor de kinderen daar en hopen zo op kleine schaal iets te kunnen beteken voor o.a. weeskinderen en dakloze kinderen. Ik ben blij als ze weer, na gedane zaken, heelhuids thuis zijn. Het is toch nog een hele onderneming. Maar ja, kleine kinderen worden groot en moeders blijven bezorgd.

Deze foto is van een paar leuke dingen. Allereerst de ontzettend leuke vaasjes, staan vast op een platootje (DD3, de spelling zal wel niet goedgekeurd zijn maar met eau was het ook niet mooi, vandaar!!). Gekregen als verlaat verjaardagsgeschenk van de a.s. schoonmoeder van de jongste dochter en  tevens onze overbuurvrouw. Zij was tijdens mijn verjaardag op reis naar Engeland. Het was  gevuld met een paar schattige roosjes, een paar gerbera's en nog een paar ranonkeltjes. Nu heb ik het samen met DKDtje gevuld met bloemetjes uit de tuin. Er achter staat een stitchery, gemaakt door DD3, tijdens een gezellig avondje met nog meer meiden. Allemaal aan de stitch!! Leuke lijstjes van Ikea. Allemaal met een leuk zelfgemaakt en leuk ingelijst werkje naar huis.  

Deze rozen stonden nog op mijn fototoestel. Ik had ze gekregen voor mijn verjaardag. Ze hadden erg lange stelen, waar ik zeker 20 cm van heb afgehaald en toen in de vaas gezet. Ze hebben wel bijna veertien dagen gestaan. Het was echt een plaatje.

 Onlangs was ik in het tuincentrum met DKDtje. Ze zei: Oma hier hebben ze ook rozen. Ze zag de rozenstruiken met daarbij een klein plaatje van een roos. Heel leuk dat ze zo vroeg al bloemen weet te benoemen.

DD3 heeft grote plannen en hoopt in september te gaan trouwen. Dus zijn we al op zoek geweest naar een bruidsjurk. DD3 weet altijd precies wat ze wil en is daardoor niet altijd even makkelijk met kleren kopen. Het gebeurde al  toen ze klein was: een enkel knoopje of strikje kon er al voor zorgen dat ze iets niet wilde hebben. Dus ik zag de bui al een beetje hangen. Wij eerst naar Taft en Tule, een mooie bruidszaak in het stadje Schoonhoven. We werden zeer vriendelijk geholpen maar elke keer kon je aan het gezicht van DD3 al zien of het naar haar zin was of niet. Toch een paar jurken aangehad maar de ware zat er niet bij. Na twee uur zijn we dan ook onverrichterzake vertrokken. Toch nog even langs bij een bruids/modezaak dichter bij huis. En wat wil? Ze hebben precies de jurk die DD3 in haar hoofd had en waar ze ook een plaatje van heeft. Wij een afspraak gemaakt en een week later weer op pad. En ja hoor al snel geslaagd. De maten zijn genomen en de jurk wordt gemaakt. Inmiddels heeft het aankomende bruidspaar ook al een huis dus alles wordt  steeds meer werkelijkheid.